20 weken

Vandaag was het dan eindelijk zo ver: om 15:10 moesten we ons melden in het UMCG voor de 20 weken echo. Vandaag zouden we ook duidelijkheid krijgen over het hartje van onze baby. Maar helaas… we zijn nog niet veel wijzer. Wat we wel weten, is dat onze dochter goed is gegroeid (geheel volgens de groeicurve), dus dat is mooi.

We hebben uiteraard ook naar het hartje gekeken, maar de beelden waren te vaag om uitsluitsel te kunnen krijgen. Dat betekent dat we over twee weken weer terug moeten naar Groningen en dat er dan, mocht het nodig zijn, ook een kindercardioloog stand-by staat om ons voor te bereiden op wat ons te wachten staat als er toch nog een afwijking gevonden wordt. We weten dus eigenlijk nog niets. En heel eerlijk gezegd, baal ik daar wel een beetje van. Ik hoopte vandaag duidelijkheid te krijgen. Natuurlijk wist ik al wel dat ik graag de controle wil houden over wat er allemaal in mijn leven gebeurt, maar dat wordt me nu nog een stuk duidelijker. Of het nu goed nieuws is of niet, ik wil weten waar ik aan toe ben. Onzekerheid is niet helemaal mijn ding… Maar goed. Voor de rest leek het er allemaal goed uit te zien. Er was even twijfel over een schisis, maar dat is hoogstwaarschijnlijk niet het geval. En een van de twee nierbekkens was wat vergroot, dat schijnt vaker voor te komen bij kinderen met Down. Waarschijnlijk trekt dat in de loop van de zwangerschap weer bij.

We hebben een mooi diafragma, een gevulde en geleegde en wederom gevulde blaas, een galblaas, een mooie ruggengraat, goed gekleurde darmen gezien. En daarnaast hebben we nu met eigen ogen kunnen zien dat we een meisje krijgen. Dat wisten we tot nu toe alleen door het chromosomenonderzoek, maar nu hebben we het ook duidelijk op beeld kunnen zien.

We hebben maar 1 foto (gezicht en profil) meegekregen, maar de volgende keer worden er wat meer uitgeprint (ook van de vorige echo’s). Kan ik mijn plakboek weer mooi bijwerken.

20 weken

Het waren twee drukke weken, dus ik ga dit weekend gebruiken om even lekker bij te trekken. En dat samen met Julian. Het kan niet op! Maak er iets moois van allemaal!

5 comments

  1. Lieuwkje says:

    Idd nog steeds spannend Charlotte en Tygo. Ik hoop toch dat je de komende 2 weken wat rust kan vinden. Leef met jullie mee. Liefs Lieuwkje

  2. Ine Vlasveld says:

    Leg je maar neer bij het willen houden van controle want dat raak je niet meer kwijt hoor. Inderdaad spannend, maar er is al veel goeds te zien dus dat heb je maar vast.
    Je verhalen zijn fijn om te lezen – zo mooi geschreven! Hopelijk ga je daar nog heel lang mee door – daar zullen veel mensen steun en zeker ook plezier aan hebben en beleven.
    Liefs, Ine

  3. Brigitte says:

    Hoi Charlotte en Tyno,

    Jammer dat jullie weer terug moeten en nog geen zekerheid hebben. Over 2 weken terug en dan ga je voor het goede/beste nieuws.

    Liefs en sterkte met 2 weken wachten.

    Brigitte

Geef een reactie