Grenzen verleggen 2

Het is zover. Ik moet mijn¬†verlies nemen… Gisteravond ben ik op zolder op zoek gegaan naar mijn inmiddels volledig verstofte tas op wieltjes. Al een paar weken merk ik dat tillen me niet meer zo goed afgaat. Het tillen zelf lukt me uiteraard nog wel, maar ik heb daar vervolgens de rest van de dag last van in de vorm van pijn in mijn buik en rug. Ik kan wel merken dat ik elf jaar ouder ben dan tijdens mijn vorige zwangerschap. ūüėČ Luisteren naar mijn lichaam, was dus het advies¬†van de gynaecologe.

En dus stap ik weer een keer over mijn grenzen heen en ga ik voortaan naar mijn werk met een tas op wieltjes. Met frisse tegenzin, dat wel. Maar ik denk¬†daarbij dan maar het liefst terug aan¬†een leerling uit¬†Oosterwolde die elf jaar geleden (toen ik ook aan de wieltjes moest i.v.m. bekkeninstabiliteit) tegen me zei: “Mevrouw, u lijkt wel een stewardess!”. Daar houd ik me dus maar aan vast.

tas

Geef een reactie