Lang leve de liefde!

Vandaag is het Valentijnsdag. Een dag waarin de liefde gevierd wordt. Mooie gedachte natuurlijk, maar juist op deze dag realiseer ik me dat ik bang ben. De maatschappij wordt steeds grimmiger. En in plaats van liefde, is er steeds meer ruimte voor haat. Haat richting mensen die ‘anders’ zijn. Die ‘anders’ denken. Die er ‘anders’ uitzien.

Wat is er gebeurd met het ruimdenkende Nederland? Hier was toch altijd ruimte voor iedereen? Als ik naar het journaal kijk en zie dat er mensen zijn die varkenskoppen ophangen terwijl ze demonstreren tegen de komst van een AZC, dan kan ik alleen maar heel verdrietig worden… De angst voor het onbekende (en dus het ‘andere’) is zo groot. Zal dat ooit nog anders worden?

Onze dochter is ook ‘anders’. Ze past voor velen waarschijnlijk niet in het ideale plaatje. Sterker nog. Er zullen mensen zijn die niet begrijpen dat we ervoor gekozen hebben om onze dochter geboren te laten worden, omdat ze (in hun ogen) de maatschappij niets te bieden heeft en diezelfde maatschappij alleen maar geld gaat kosten. En natuurlijk mogen mensen dat denken. Dat is het mooie van vrijheid, dat je vrij bent om je eigen ideeën te hebben. Maar betekent dat dat ze straks ook met de nek aangekeken gaat worden?

valentijn

Als ik in mezelf keer en ‘luister’ naar de signalen die de baby uitzendt, dan voel ik kracht, vastberadenheid en levenslust. Maar bovenal voel ik liefde. Ik weet zeker dat dit meisje de wereld heel veel te bieden heeft, als mensen het maar willen zien. Perfectie bestaat niet, als je het mij vraagt. En dat is maar goed ook. Een beetje variatie maakt het leven een stuk kleurrijker, toch?

Maak er een mooie Valentijnsdag van en probeer vandaag vooral te genieten van de imperfecties van je geliefden.

2 comments

Geef een reactie