Dankbaar

De afgelopen maanden is ons leven in een stroomversnelling terecht gekomen. Dat is natuurlijk best heftig, maar de afgelopen week lijkt er een kentering te zijn gekomen. De hypnotherapie doet me enorm goed. We hebben nu twee sessies gehad en Marijke is echt geweldig! Ik had van tevoren niet verwacht dat het me überhaupt zou lukken om in hypnose te gaan, maar wonderwel ging het de eerste keer al goed. Maar de tweede keer kwam ik er nog veel makkelijker in. Heel bijzonder, je bent namelijk alert, maar toch in een soort andere dimensie. Ik merk al een behoorlijk verschil in mijn emotionele staat van zijn. Ik voel me opgeruimder en vrolijker, stukken beter dan twee weken geleden. Tyno merkt het verschil ook duidelijk, dus we gaan vrolijk verder.

De afgelopen week werd ik op meerdere fronten aangenaam verrast. Dinsdag, woensdag en vandaag lag de deurmat vol met lieve kaarten en attenties van meiden die ik heb leren kennen op een Facebookgroep. In die groep zitten allemaal vrouwen die in juni uitgerekend zijn. Het is echt heel fijn om het met elkaar te hebben over de leuke dingen, maar ook over de kwaaltjes natuurlijk. Herkenning alom. Ik ben echter de enige in de groep die een andere zwangerschap doormaakt. Dat vind ik over het algemeen helemaal niet zo erg, al is het soms ook best een beetje confronterend. Dat heb ik natuurlijk nooit gezegd, maar op een of andere manier hebben die andere meiden dat aangevoeld en hebben ze besloten om me te ‘bestoken’ met lieve post. En dat is zo bijzonder! Het ontroert me, het maakt me oprecht blij en zelfs een klein beetje trots. Trots op het feit dat het meisje in mijn buik ervoor zorgt dat er dit soort dingen op mijn pad komen. Mijn kast staat nu vol met kaarten en cadeautjes. En elke keer dat ik ernaar kijk, voel ik positieve energie.

IMG_3882

Vandaag was ik op mijn werk en zat ik tijdens een tussenuur met mijn collega M. te praten. M. en ik zijn op hetzelfde moment begonnen met werken op deze school en we kwamen ook in hetzelfde kernteam terecht. Daarnaast zijn we drie keer met elkaar op werkweek geweest. Dat maakt dat we toch een bijzondere band hebben opgebouwd. Zeker in emotioneel opzicht. Ik moet op een of andere manier snel huilen bij haar. En dat is positief, al klinkt dat misschien niet zo. Toen ze vanmorgen met een pakje aan kwam zetten, vreesde ik dan ook al het ergste. Toen ik het uitpakte, kwam er een prachtige gehaakte deken tevoorschijn,  samen met een mutsje en een haarband in dezelfde kleuren. Uiteraard hield ik het niet droog… wat een mooi cadeau! Ze vertelde me dat haar moeder het voor me gemaakt had, nadat ze mijn blogs had gelezen. Nou… is dat bijzonder of niet?

Zo zie je maar weer dat alle clichés waar zijn: achter de wolken schijnt de zon, na regen komt zonneschijn, etc. etc. Ik voel me een gelukkig mens. Ik word moeder van een bijzondere dochter en er komen dingen op mijn pad, die ik anders nooit had ervaren. Dus als jullie me zoeken… ik zit even in een hoekje mijn zegeningen te tellen…

IMG_3883

3 comments

  1. Lieuwkje says:

    Als jullie dochter straks geboren is zal het jullie zoveel vereiken. Ik lees met een speciaal gevoel je blogs altijd. Ga zo door meid je bent een Topper……

Geef een reactie