De allerlaatste loodjes

Vandaag ben ik precies 37 weken en 1 dag zwanger. Wie had dat gedacht? Het is ons gelukt! Ondanks dit heuglijke feit ben ik wel heel erg klaar met zwanger zijn. Deze zwangerschap was een bizarre rollercoaster van emoties. En dat begin ik nu pas echt te voelen. De laatste weken waren zenuwslopend. Zolang onze dochter nog in mijn buik zit, voelt het veilig. Maar hoe gaat het als ze straks geboren is. Hoe groot zal de hartafwijking zijn? Hoe gaat ze het verder doen? Wat moeten we allemaal gaan regelen? Het voelt een beetje alsof ik aan struisvogelpolitiek gedaan heb de afgelopen maanden. Ik heb er gewoon niet over na willen denken. Maar nu de bevalling voor de deur staat, vliegt het me soms aan. Gelukkig niet voor lang, hoor!

Ik kan gewoon niet zo goed tegen onzekerheid. Daarom waren de afgelopen weken ook zo zenuwslopend. Er is ons verteld dat we de 37 weken hoogstwaarschijnlijk niet vol gingen maken. En nu is het ineens toch zo ver. Controlfreak als ik ben, heb ik me stiekem toch ingesteld op een vroeggeboorte. Ik heb ook al weken lang ‘last’ van oefenweeën. En ik was er ook helemaal klaar voor om eerder te bevallen! De ‘vluchtkoffer’ voor het ziekenhuis staat al drie weken klaar in de gang… Maar goed, dit is natuurlijk veel beter. En de kat vindt het wel zo fijn om nog even op mijn buik te passen…

IMG_5235

Hoe gaat het nu verder? Gisteren zijn we weer in het UMC Groningen geweest voor controle. Omdat de baby redelijk aan de maat is, gaan ze me niet lang door laten lopen als ze niet uit zichzelf komt. Ik word in ieder geval volgende week maandag (30 mei) opgenomen en dan gaan ze een ballon inbrengen om ontsluiting te realiseren. Dan ga ik hoogstwaarschijnlijk dinsdag bevallen. Op de valreep van mei dus.

Mijn bloeddruk was echter veel te hoog (160/100), dus ik heb urine ingeleverd en bloed laten prikken om te checken op zwangerschapsvergiftiging (dat had ik elf jaar geleden ook). Gelukkig werden er geen eiwitten gevonden, dus mocht ik weer naar huis. Maar niet voordat we nog een half uur aan het ctg hadden gelegen om te checken hoe het met de baby gaat. Ze is de afgelopen dagen een stuk rustiger geworden namelijk. Maar gelukkig zag alles er goed uit. Wel moet ik donderdag weer terug naar het UMCG om mijn bloeddruk te checken. Mocht ik eerder klachten krijgen, dan moet ik naar het ziekenhuis. Het zou kunnen zijn dat als mijn bloeddruk donderdag nog steeds zo hoog is, alles naar voren wordt geschoven. En dan zullen we onze dochter nog voor het weekend in onze armen kunnen sluiten. Maar dat is dus nog niet zeker. De enige zekerheid is dat we niet langer dan een week meer hoeven te wachten. En dat is een heel fijn idee! <3

IMG_5233

3 comments

  1. Erika says:

    En nu is dit verhaal alweer verleden tijd, apart vind ik dat altijd. Jullie zien er prachtig ver- en geliefd uit.
    Ik hoop dat alles goed gaat met jullie beiden, ik wens jullie heel veel vreugde!

Geef een reactie