11 maanden

Het is feest vandaag! De vlaggen hangen zelfs uit. De koning is 50 jaar geworden. Maar heel eerlijk gezegd, vind ik dat niet zo interessant. Wij vieren namelijk dat prinses Roos precies 11 maanden geleden geboren werd.

Facebook wees mij de afgelopen dagen al op een aantal herinneringen van vorig jaar. Zo werd ik een jaar geleden (op 23 april 2016) nog opgenomen in het ziekenhuis i.v.m. bloedverlies en regelmatige harde buiken. Ik realiseer me nu pas écht wat een ontzettend onzekere periode die hele zwangerschap geweest is. We zijn in december 2015 in een achtbaan gestapt en die is pas tot stilstand gekomen toen Roos geboren werd. Ze zou een hartafwijking hebben. Een darmafsluiting was ook niet helemaal uitgesloten. En ze zou heel groot zijn. Ondertussen gaf Roos hele andere signalen. Maar ja, probeer daar maar eens op te vertrouwen als je zo kwetsbaar bent…

En nu is het 27 april. Roos is een wolk van een baby en over een maand vieren we haar eerste verjaardag. De afgelopen 11 maanden zijn voorbij gevlogen! Zonder een centje pijn eigenlijk. Ik begrijp gewoon niet hoe we het ooit zonder Roos hebben moeten doen. Zij is zó bijzonder. In vele opzichten. Ze leert ons zo veel. Nu al! Sinds zij er is, is het zoveel makkelijker om te relativeren. Iets wat ik tot haar komst niet zo goed kon. Om alles kon ik me druk maken. Ik maak me nog wel eens druk, hoor. Heus wel. Maar als ik dan naar dat leuke hoofd van mijn dochter kijk, is het een stuk makkelijker loslaten. Ik kan niet wachten om te zien wat ze nog meer voor ons in petto heeft. Het wordt in ieder geval steeds ingewikkelder om een goede foto te maken. Ze zit geen seconde meer stil, maar zo hoort het natuurlijk ook. Ze ligt ook regelmatig verkeerd om in bed. Of overdwars. Geen idee hoe ze het doet, maar ze doet het! Het mooiste is dan het trotse, blije gezicht als je dan haar kamertje in komt om haar uit bed te halen.

De afgelopen maand is er eigenlijk weinig spannends gebeurd. We zijn nog wel een keer naar het ziekenhuis geweest ter controle, omdat Roos ineens allemaal vreemde rode vlekjes op haar lijfje had. Het bleek toen dat ze tegen een oor- en keelontsteking aan zat. De huiduitslag kwam daar vandaan. Het is uiteindelijk vanzelf overgegaan, zonder antibiotica. Heel fijn dus. En natuurlijk is ze ook verkouden geweest, dat kan bijna niet anders met dat gekke weer van de afgelopen tijd. Maar dat is het dan ook wel.

Verder gaat Roos lekker door. Ze kan nog niet zelfstandig zitten. Daar zijn we druk mee aan het oefenen. In de kinderstoel zit ze wel goed, dan kan ze zich met haar handen afzetten en heeft ze een steuntje in haar rug. We zien nu wel heel duidelijk dat ze qua ontwikkeling achter gaat lopen bij de andere kinderen van haar leeftijd. Dat wisten we natuurlijk en dat is ook prima. Al is het soms ook wel een heel klein beetje verdrietig. Maar niet lang, hoor! Want Roos doet alles op haar eigen tempo. En dat doet ze goed. We zijn haar wel aan het voorbereiden op de grote dag volgende maand. Ze kan nu ‘op commando’ juichen. Maar eigenlijk doet ze dat de hele dag door nu. Ze heeft donders goed door dat ze er succes mee heeft. Dus haar handen gaan constant de lucht in als ze in haar kinderstoel zit. Zo leuk om te zien! Er worden ook veel high fives uitgedeeld. Ik denk soms ook dat ze probeert te gebaren dat ze het eten lekker vindt. Ik gebruik veel gebarentaal als ik tegen Roos praat en ik heb het idee dat dat langzaam z’n vruchten begint af te werpen. Het is leuk om te zien dat ze echt begrijpt wat je zegt of gebaart.

Om nog even terug te komen op het eten: eigenlijk vindt ze al het eten lekker. Van pannenkoeken tot witlof, alles wordt zonder zeuren opgegeten. Alleen mango is niet favoriet. Maar dat eet ze wel gewoon keurig op, hoor. Nog even een grappig weetje: na het eten krijgt Roos een extreem opgezet, bol buikje. Volgens de fysiotherapeut heeft dat te maken met flexibel bindweefsel. Onthoud die term mensen en doe er je voordeel mee. 😉

Ik sluit mijn blog weer af met een paar leuke foto’s van de afgelopen maand. Ik probeerde ook twee filmpjes toe te voegen, maar dat lukte helaas niet. Mocht je toch nieuwsgierig zijn: de filmpjes zijn ook te zien via mijn Instagramaccount (@rozengeurenanderszijn) of via mijn Facebookpagina.

Volgende maand een speciale verjaardagsupdate. Bedankt weer voor het lezen. xxx

Geef een reactie